Solaris 2002 Steven Sodenbergh

Słowo i obraz: „Solaris”, czyli człowiek szuka człowieka (część 2 z 2)

Dokładnie trzy dekady trzeba było czekać na kolejną filmową adaptację Solaris. Tym razem powieścią Lema zainteresowali się filmowcy nie ze Wschodu, ale z Zachodu, gdzie za sprawą pierwszego angielskiego przekładu trafiła ona już w 1970 roku. Do ekranizacji przymierzał się sam James Cameron; jego wytwórnia Lightstorm Entertainment przez pięć lat negocjowała zakup praw od Mosfilmu… Czytaj dalej Słowo i obraz: „Solaris”, czyli człowiek szuka człowieka (część 2 z 2)

Interstellar dylatacja czasu

Kosmos i czas. Zjawisko dylatacji w fantastyce naukowej (część 2 z 2)

Tym razem m.in. o zagadnieniu dylatacji grawitacyjnej, czyli spowolnieniu czasu w pobliżu obiektów takich jak czarne dziury lub gwiazdy neutronowe. Zjawisko to mogliśmy zaobserwować w popularnym filmie „Interstellar” Christophera Nolana, jak również powieści zaliczanej do klasyki polskiej s-f: „Cylindrze van Troffa” Janusza A. Zajdla… Czytaj dalej Kosmos i czas. Zjawisko dylatacji w fantastyce naukowej (część 2 z 2)

Marek S. Huberath: thánatos i éschatos (część 2 z 2)

Thánatos (śmierć) stanowi pierwszy klucz do twórczości Marka S. Huberatha – związane z nim utwory omawiałem w części poprzedniej. Drugim kluczem jest éschatos, czyli rzeczy ostateczne: pośmiertna kara i nagroda. Tym razem piszę właśnie o tych spośród tekstów krakowskiego pisarza, które podejmują zagadnienie przekraczania granicy zaświatów. Istotną rolę odgrywają tutaj oczywiście wpływy religijne, ale również silne inspiracje dorobkiem sztuki europejskiej: od piekielnych wizji Hieronima Boscha po rzeźby zdobiące średniowieczne katedry… Czytaj dalej Marek S. Huberath: thánatos i éschatos (część 2 z 2)